ZAŚ tak, w styczniu 1972 roku, w wieku 26 latek, Janis powiła synu, Nicka. Podczas porodu towarzyszyła jej Judy. Wyjątkowym znakiem zapowiadającym burzę, która niezadługo dysponowała przetoczyć się przez ich życie, była wola centralnej akuszerki, która umiejscowiła Janis w autonomicznym pokoju, tłumacząc, iż widok dwóch kobiet oczekujących dziecka zdołałby zdenerwować inne pacjentki. Pozycjonowanie zniechęcenia do rodzicieli owej tymiż płci rozgorzały z całą miarą w październiku 1977 roku, kiedy dwie reporterki tabloidu, podając się za lesbijki tęskne mieć dziecko, przedstawiły klinikę, która oferowała pozorne zapłodnienie parom lesbijskim. Kilku wysłanników z Partii Konserwatywnej zaapelowało o powstrzymanie owej pragmatyki, tłumacząc, iż dzieciom pożądają “przeciętnych” rodziców. Janis zaplanowała uprowadzić sąd w owej sprawie. Do tego okresu rodzina Hetherington przeważyła proste życie w północnym Londynie, zaś nierodzajowe okazji zaczęcia Nicka były poufałe a akceptowane w zbiorowisku ich znajomych. Odpierając afekty recenzentów, Janis dowodziła, iż jej syn istnieje “skończenie zwykły natomiast bardzo rozumny”.