Kiedy znudzonym mieszkańcom rezydencji i zamków przestały wystarczać koncerty, polowania czy też turnieje rycerskie, zaczęto powoli szukać nowych możliwości spędzania wolnego czasu. Bilard W XIII wieku zaczęła być coraz bardziej ceniona zabawa, w której przy pomocy kija z zakrzywionym końcem, arystokraci wbijali kule pomiędzy ustawione odpowiednio słupki. Z uwagi,że zabawa rozgrywana była w ogrodach, nie było możliwości kontynuowania jej przy niekorzystnej pogodzie, zatem uczestnicy byli zmuszeni do przeniesienia się pod dachy dworów i pałaców, co z kolei prędko odbiło się na wystroju wnętrz. Porozbijane wazy, sprzęt i ściany nie wprowadzały posiadaczy obiektów w dobry nastrój, dlatego problem musiał zostać rozwiązany. Zrobił to Ludwik XI, który rozkazał swemu nadwornemu stolarzowi Henry`emu de Vigne, zaprojektowanie i wykonanie stołu, którego blat otoczony był bandami. Następnie zakrzywiony kij został zastąpiony prostym, gdyż takim łatwiej było uderzać kule, a blat stołu okryto materiałem, który sprawiał, że wykonane z drewna lub kości słoniowej kule toczyły się po nim ciszej.